Ortak Bir Kuzgun, sessizce bir zeytin dalına tünemiştir; gölgesi sabahın dinginliğine doğru uzanır. Görünmese de varlığı duyulur sessizliği yaran bir ses, yalnız olmadığını fısıldayan bir silüet.
Kuzgun burada iç benliğin bir yoldaşıdır yalnızlığın koruyucusu, ruhun fısıltılarına bir ayna. Müdahale etmez; kalır. İçgüdü gibi, hafıza gibi, talepsizce kalan bir nefes gibi izler.
Yağlı boya, akrilik ve pastel ile bu tablo, durağanlığı bir yankıya, biçimi bir hisse dönüştürür. Gözle değil sezgiyle görüleni fark etmeye ve söylenmeyenlerin içinde sığınak bulmaya davet eder.